Trenczyńskie Teplice: „Perła Karpat” leży w malowniczej i zacisznej dolinie i jest otoczona pasmem lasów liściastych i iglastych Pogórza Strażowskiego. Romantyczne okolice i przytulne otoczenie uzdrowiska oferują swoim gościom spokój i uzdrowienie, do czego przyczynia się tutejsza fauna i flora. Znane na całym świecie uzdrowisko zyskało światową sławę dzięki źródłom leczniczym.
Z historii uzdrowiska: według starej legendy źródła lecznicze odkrył kaleki pasterz podczas poszukiwania zabłąkanej owieczki. Znalazł małe jeziorko, z którego rozchodził się zapach siarki. Pierwsza wzmianka pisemna o źródłach pochodzi z 1247 roku. Ciepłe źródła musiały być już znane na początku naszej ery dla północnych narodów łowieckich Kwadów i Markomanów, później dla legionów rzymskich, które wybudowały warowny obóz Laugaricio – dzisiejszy Trenczyn. Na trenczyńskim wzgórzu zamkowym pozostawiły unikatową pamiątkę - napis z roku 179 n.e. Od XIII wieku do 1900 roku teren Trenčianskich Teplic ze źródłami termalnymi należał do właścicieli zamku trenczyńskiego. Największą zasługę w powstaniu uzdrowiska położył ród Illésházyovych, do którego należało przez okres 241 lat. W tym okresie uzdrowisko należało do najważniejszych uzdrowisk Austro-Węgier. W 1835 roku uzdrowisko kupił wiedeński finansista Juraj Sina. Nowy właściciel przebudował i unowocześnił uzdrowisko. Jego syn Szymon zbudował hotel i poszerzył park zdrojowy, jego najmłodsza córka Ifigenia w 1888 roku kazała dobudować do basenu lustrzanego (zrkadliska) „Sina” najcenniejszy zabytek historyczny zachowany do dzisiaj, łaźnię Hammam, w orientalnym stylu Maurów. Podczas wystawy światowej w Paryżu Iphigenia de Castries zobaczyła model plastyczny łaźni tureckiej, który zaprojektował czeski architekt František Schmoranz. Według tego modelu została zbudowana łaźnia orientalna dla egipskiego wicekróla Ismaila. W języku arabskim Hammam znaczy – kąpiel. Kabinki są ozdobione biało-niebieskimi kafelkami, które zostały wykonane tylko do tej łaźni z inicjałami właścicielki(IC). W XIX wieku Hammam była atrakcją i w tamtych czasach najdroższą łaźnią w Trenčianskich Teplicach. Obecnie jest wykorzystywana jako przebieralnia i pomieszczenie wypoczynkowe po masażu i kąpieli w basenie lustrzanym - "zrkadlisku".
Hammam
W 1876 roku właścicielką uzdrowiska została najmłodsza córka Šimona Siny, Iphigenia, która wyszła za mąż za francuskiego szlachcica de Castries, a później za hrabiego d´Harcourt. W Trenczyńskich Cieplicach budowano bardzo dużo w tym czasie, gdy właścicielką uzdrowiska była Ifigénia de Castries d´Harcourt. Zajmowała się również podwyższaniem poziomu wykonywanych zabiegów. Z tego powodu prowadzenie uzdrowiska powierzyła znanemu balneologowi Dr. J.Heinrichowi, który zgodnie z wyznaczonym sobie celem w Trenczyńskich Cieplicach wybudował nowoczesne uzdrowisko z odpowiednim wyposażeniem higienicznym i estetycznym do prowadzenia działalności kuracyjnej.
Nowa właścicielka uzdrowiska ciągle starała się o jak najlepsze upiększanie otoczenia, uprzyjemnianie gościom pobytu i uczynienie Trenczyńskich Cieplic jak najbardziej atrakcyjnych. Dlatego ciągle poszukiwała nowych bodźców i motywów do dalszego udoskonalania uzdrowiska. Odpowiednia okazja nastąpiła przypadkowo podczas zwiedzania światowej wystawy w Paryżu, gdzie w 1885 roku zainteresował ją eksponowany model przepychowych łaźni tureckich, zaprojektowanych w przepięknym stylu mauretańskim, który był bardzo trudny do zrealizowania. Model wystawiał ówczesny architekt nadworny egipskiego wicekróla Izmaila, dyrektor Szkoły Artystyczno-Przemysłowej w Pradze, František Šchmoranz. Według tego modelu, na podstawie planów Františka Schmoranza, w Egipcie obok letniska egipskiego wicekróla Izmaila zostały zbudowane łaźnie tureckie Hammam, co w tłumaczeniu z języka arabskiego oznacza kąpiel.
Ifigénia została oczarowana modelem Hammamu. Wyjechała do Egiptu, gdzie do wicekróla zwróciła się z prośbą o wybudowania HAMMAM-u również w Trenczyńskich Cieplicach. Nie tylko wyraził na to zgodę, ale wysłał również do Trenczyńskich Cieplic swojego architekta nadwornego Františka Schmoranza i krótko po tym rozpoczęto prace przy tej trudnej i pięknej budowli, którą umieszczono bezpośrednio obok basenu lustrzanego SINA. Budowla ta do tego czasu nie miała odpowiednika w całej Europie. Pod rękoma zręcznych rzemieślników i artystów budowla została zakończona w ciągu 2 lat. Hammam został otwarty w 1888 roku. Do dzisiaj budowla ta jest jednym z najbardziej interesujących i najcenniejszych zabytków Trenczyńskich Cieplic.
Pierwszą rzeczą, która zaskoczy gości zaraz przy wejściu jest oświetlenie sali Hammamu z trzech kopuł z przeszklonymi otworami, co stwarza wrażenie nieba pełnego gwiazd. Budowla praktycznie jest bez okien, co jest typowym znakiem wszystkich budowli mauretańsko-arabskich. Architekt Schmoranz zaaranżował na ścianach dwie kolorowe rozety na wzór rozet kościelnych. Dwa rzędy kolumn wyciosanych z drobnoziarnistego piaskowca oddzielają salę Hammamu od kabin odpoczynkowych, obłożonych ozdobnymi kafelkami. Kafelki do tej budowli zostały wykonane specjalnie w Modrej i węgierskim Peczu. Na każdym drugim kafelku jest monogram Ifigénii de Castries. Każda część balustrady na galerii jest wyciosana z jednego kawałka kamienia. Pasy arabesek pną się w górę do trzech kopuł, tworzących sklepienie całej budowli. Pośrodku sali jest umieszczona marmurowa fontanna, a po obu jej stronach znajdują się dwa mauretańskie piece kaflowe. Po stronie południowej sali, w lewo pod balustradą, w jednym kamieniu jest wyciosane imię i nazwisko Františka Schmoranza oraz rok zakończenia budowy.
Hammam pierwotnie służył do kąpieli w wannach. To była najdroższa kąpiel w tych czasach w Trenczyńskich Cieplicach. Hammam służył jako atrakcja dla wyższej klasy społeczeństwa, w szczególności dla szlachty i magnaterii finansowej. Swoją własną kabinę w nim miała również na przykład księżna Paulina Metternich, wnuczka znanego, kanclerza austriackiego, która była regularnym gościem uzdrowiska i miała duży wpływ na Ifigénię de Castries, która właśnie za jej radą podjęła liczne inwestycje w Trenczyńskich Cieplicach. Obecnie Hammam służy dla kuracjuszy jako wypoczynek po kąpieli oraz przeprowadzane są w nim masaże. Jest dostępny dla każdego, szczególnie jako miejsce do wykonywania zabiegów kuracyjnych oraz jako interesujący zabytek historyczny. Wszyscy, którzy wyzdrowieli i wyzdrowieją w trenczyńskocieplickim Hammamie, mogą sobie przypomnieć znany cytat:
"Istnieje większe szczęście od bycia zdrowym, a to – wyzdrowieć".
